نویسندگان "دوزبانه" چگونه تصمیم می گیرند به یکی از زبانهای " مادری" یا زبان "بیگانه" مورد استفاده خود رمان بنویسند؟ آیا تصمیم انتخاب یکی از زبانها برای نوشتن رمان، برای آنان، در شروع کار یک رمان،  امری ارادی و طبیعی است ؟ آیا برای آنان پیش آمده است که رمانی را به یک زبان آغاز و تمام کنند و بعد آنرا دوباره به زبان دیگر بنویسند؟ در صورت چنین تجربه ای، رمانهای نگاشته شده به هر دو زبان چه شباهتها و اختلافاتی با هم دارند؟ اصولا چنین تجربه ای را چگونه میتوان تعر یف کرد: ترجمه یا بازنویسی؟ آیا جستجوی زبان اولی یک رمان و ترجیح دادن یکی از زبانها بر زبان دیگر، از یک کشمکش درونی-هویتی در نزد نویسنده خبر می دهد؟

نویسنده "دوزبانه" و انتخاب "زبان" برای رمان   17/04/2011 by واسع محسن   گوش کنید (25:16)

عتیق رحیمی نویسنده افغان و سرور کسمایی نویسنده ایرانی که هر دو مقیم فرانسه هستند و تابعیت این کشور را دارند از معدود نویسندگان فارسی زبان هستند که دست به نوشتن رمان به زبان فرانسه، بعنوان زبان کشور محل اقامت خود، زده اند. در گفتگوی ما با این دو نویسنده، پاسخ به پاره ای از پرسشهای  بالا را بشنوید.

عتیق رحیمی که به تازگی رمان " لعنت بر داستایوسکی" را به زبان فرانسه منتشر کرد در سال 2008 با "سنگ صبور" اولین تجربه رمان نویسی خود به این زبان، جایزه معروف گنکور فرانسه را بخود اختصاص داد . او پیشتر از این، دو رمان " خاکستر و خاک" (2002) و " هزار خانه خواب و اختناق" (2006) را بزبان فارسی-دری افغانستان نوشت و با انتشار ترجمه های این دو رمان بزبان فرانسه، با استقبال گرم منتقدین و علاقمندان رمان در فرانسه روبرو شد.

سرور کسمایی، نویسنده ایرانی در سال 2006 اولین رمان خود " دره عقابها " را بزبان فرانسه منتشر کرد و جایزه بخش آسیای انجمن نویسندگان خارجی فرانسه زبان را بدست آورد. وی "گورستان شیشه ای" اولین تجربه رمان خود بزبان فارسی را در سال 2002 به زبان فرانسه منتشر کرد و تازگیها هم رمان " روز صد هزار سال " را برای چاپ آماده کرده است.