در این مسابقات، تیم های لهستان و برزیل در مکان‏های دوم و سوم جدول رده ‏بندی جای گرفتند و به همراه تیم قهرمان، مستقیماً به رقابت‏های والیبال المپیک ۲۰۱۲ لندن راه یافتند.
بدین ترتیب، تیم ملی والیبال ایران می‏تواند امیدوار باشد که با حضور در رقابت‏های انتخابی، به المپیک ۲۰۱۲ لندن راه یابد.
ارزیابی عمل‏کرد تیم ملی والیبال ایران و بررسی چشم‏ انداز این تیم، با جمشید حمیدی، کارشناس والیبال در تهران:

دوازدهمین دورۀ جام جهانی والیبال در شرایطی در توکیوی ژاپن برگزار شد که تیم ملی کشور ما دیدارهای شگفت‏ انگیزی را پشت سر گذاشت. این تیم ابتدا با نمایش بسیار دلپذیری که در مقابل قهرمان اروپا صربستان، داشت و بعد تیم غول‏‏ های اروپا، لهستان را از کار انداخت و سرانجام ژاپن، قهرمان تقریباً دائمی آسیا را شکست داد، طرف توجه بسیار قرار گرفت و همه از تیم والیبال کشور ما به عنوان یک پدیدۀ بزرگ یاد کردند.
تیمی که تلفیقی از جوانان و باتجربه ‏ها بود، با پنج پیروزی و شش شکست به کار خودش پایان داد. این در حالی‏ بود که باخت تیم ایران در مقابل تیم‏ هایی صورت گرفت که خودشان یک ‏پا مدعی هستند؛ مانند ایالات متحده که قهرمان المپیک است، تیم برزیل که قهرمان جهت است و بعد هم تیم ایتالیا که بازی خیلی خوب ارائه داد.
آن‏چه در مورد تیم ملی والیبال می‏توانیم بگوییم این است که در این دوره از مسابقات، کارنامۀ تیم ایران مقام نهمی را ثبت کرده است و این همان انتظاری بود که جامعۀ والیبال ایران از بازیکنان سخت‏ کوش کشور ما داشتند. به خاطر این‏که ما بالاتر از تیم‏های آسیایی و قهرمان آفریقا قرار گرفتیم.
اما با توجه به شروع بسیار خوبی که جوانان ایرانی داشتند، انتظار آن می‏رفت که بتوانند مقام بالاتری را کسب کنند که به دلیل کمبود تجربه و مقداری هم شاید ضعف‏ های تکنیکی، نتوانستند پیروزهای درخشان روزهای اول را ادامه بدهند. به خاطر این‏که تیم ایران در ابتدای مسابقات به عنوان یک تیم ناشناخته به میدان آمد، ولی به مرور که شناسایی بیشتری شد، طبیعی بود که کار دشوارتری را پیش رو داشته باشد.

آقای حمیدی، در ارتباط با موفقیت تیم ملی والیبال ایران، بسیاری بر این عقیده هستند که حضور خولیو ولاسکو، واقعاً توانسته والیبال ایران را دگرگون کند. نظرتان در این زمینه چیست؟ فکر می‏کنید چرا فعالیت فدراسیون والیبال و آوردن چنین مربی‏ ای این‏قدر اهمیت دارد و بر خلاف ورزشی مانند فوتبال که این‏قدر برای آن هزینه می‏شود، ولی در چند سال اخیر نتایج بسیار ضعیفی را کسب کرده است، والیبال ما توانسته چنین موفقیتی را کسب کند؟

بدون تردید کارهای پایه‏ ای در والیبال ایران صورت گرفته و استعدادیابی به نسبت، خوب انجام شده است. ما در رده‏ های سنی نوجوانان و جوانان، طی دهۀ اخیر در سطح دنیا مطرح بودیم. ولی در سطح بزرگ‏سالان که کار حرفه‏ای‏ تر بود، نیاز به مربی حرفه‏ای هم به چشم می‏خورد. ما شاید می‏توانستیم شش سال پیش هم قهرمان آسیا بشویم، اما به دلیل این‏که مربیان ما با همۀ تلاش‏هایی که داشتند، مقداری حرفه ‏ای نبودند، اشتباهات جزیی باعث می‏شد که کم‏ تجربگی هم به این اشتباهات دامن بزند.
زمستان سال گذشته در مسابقات قهرمانی مردان جهان که در ایتالیا برگزار شد، ما در میلان در ست پنجم ۱۱ به ۷ از تیم ایتالیا جلو بودیم که نتیجه را در میان ناباوری واگذار کردیم؛ و این فقط به ‏خاطر برخی بی‏ تجربگی‏ هایی بود که بازیکنان ما یا حتی کادر فنی ما که کادر جوان و پرتلاشی بودند، داشتند.
اما آقای ولاسکو در این ۵-۶ ماهی که آمده، تمام هم و غم خود را بر این گذاشته که از بازیکنان ایرانی کاملاً شناخت پیدا کند و این شناخت بیشتر باعث شد که او بداند در چه مواقعی از بازیکنان بازی بگیرد و در واقع، به آن‏ها یاد بدهد که در چه لحظاتی می‏توانند به درد تیم بخورند.
این یک مورد، مورد بعدی این‏که همۀ دنیا می‏دانند که آقای ولاسکو در مسائل سایکولوژی و روحی- روانی خیلی استاد است و مسائل ذهنی را در میان بازیکنان تقویت کرده است. این بخشی است که ما همیشه در این زمینه‏ دچار مشکل می‏شدیم.
بازیکنان ما همیشه وقتی داخل زمین می‏شدند، دچار استرس می‏شدند و این استرس‏ها تمرکز آن‏ها را به‏ هم می‏زد. اما آقای ولاسکو این تمرکز را بیشتر به تیم برگرداند و خودباوری خوبی را به وجود آورده است. در مجموع من فکر می‏کنم که نقش کوچینگ آقای ولاسکو بیش از تمریناتی بود که ایشان در تیم اعمال کرده است.

DR

.آقای حمیدی، آقای ولاسکو در ارتباط با مسابقات جهانی تاکید کردند که شرایط مسابقات به هیچ وجه عادلانه نیست و فدراسیون جهانی باید تجدیدنظر کند در برگزاری این رقابت‏ها. چرا که بسیاری تیم‏ها آوانس‏ها و آوانتاژهایی نسبت به تیم‏های دیگری مانند ایران دارند. به نظر شما، چرا ایشان این انتقاد را کرده‏ اند؟

ایشان انتقاد دارد که تمام بازی‏های ایران، به جز دو بازی، ساعت ۱۱ صبح، یعنی پنج و نیم صبح به وقت تهران بوده است که این تیم ایران را که تمایل داشت بیشتر عصرهنگام بازی کند، ناراحت کرد. ولی من فکر می‏کنم تیم‏ هایی که مقابل تیم ایران قرار می‏گرفتند نیز همین مشکل را داشتند.
دیدگاه شخصی من این است که فدراسیون جهانی والیبال دیدگاه منفی‏ ای نسبت به والیبال ایران ندارد. کما این‏که دیدیم ایران تنها تیمی است که شش بازیکن‏اش به عنوان بهترین‏های این مسابقات انتخاب شده‏ اند و یا یک بازیکن جوان ۲۰ سالۀ تیم ایران به نام امیر غفور که واقعاً پدیده ‏ای در سطح بین‏ المللی است، دوبار جایزه گرفته است.
این‏ها نشان‏ دهندۀ آن است که قصد و غرضی در پیش نبوده، ولی طبیعی است که کشور ژاپن وقتی میزبان مسابقات است، بهترین زمان‏ها را برای خودش در نظر بگیرد؛ برای این‏که می‏خواهد تماشاچی داشته باشد و می‏خواهد از امتیاز میزبانی برخوردار بشود. ما هم وقتی مسابقاتی در ایران برگزار می‏کنیم، تقریباً چنین تفکری را داریم.

آقای حمیدی، با توجه به نتایج بسیار خوب تیم ملی والیبال ایران در این رقابت‏ها، چشم‏ انداز تیم ملی ایران را شما چگونه می‏بینید؟ر می‏کنید که آیا ایران بتواند در آینده به مسابقات مهمی مانند المپیک راه پیدا کند؟ و در مسابقات جهانی، در رده‏های بالاتر قرار بگیرد؟ و خصوصاً این‏که برخی از این بازیکنان تیم ملی، جوانان تیم ملی، بتوانند به لیگ‏های اروپایی و لیگ‏های حرفه ‏ای بپیوندند؟

در مورد راه یابی تیم ملی ایران به المپیک، من به عنوان فردی که سالهاست با والیبال زندگی می‏کنم، تردیدی ندارم. کارها و تلاش‏های خیلی زیادی در ۲۰ سال اخیر در والیبال انجام گرفته و من فکر می‏کنم با توجه به شکست ژاپن و هم‏چنین کره و چین در ایران، این باخت جام جهانی را فاکتور بگیریم که در بدترین شرایط تیم ایران بود، حضور در المپیک بتواند برای تیم ایران قابل پیش‏بینی باشد. به شرطی که تمرینات و تدارکات خودمان را راه نکنیم، برای اولین بار در تاریخ والیبال ایران و آسیا، ایران می‏تواند انشاالله در المپیک لندن حضور پیدا کند.
در مورد چشم‏ انداز والیبال، امروز والیبال به عنوان یک ورزش مطرح در کشور ما جا افتاده است و از دیرباز هم همۀ دوست‏داران ورزش والیبال می‏دانند که آن سال‏های خیلی دوری که فوتبالیست‏ های معروفی مانند پروین، علی کاشانی و دیگران داشتند در ایران فوتبال بازی می‏کردند، والیبال ‏بازان بزرگ ما، مانند حسن کرد، عمو صالح خیلی‏ های دیگر، در آن موقع در سطح آسیا مطرح بودند، منتها حرفه ‏ای نبودند.
امروز ما والیبالیست‏های خیلی خوبی داریم. سوای همین پویا فیاضی که جوانی تازه ‏‏پاست و هم‏چنین امیر غفور که فقط ۲۰ سال سن دارد، بازیکن‏های دیگری داریم که می‏توانند هم‏پای این بازیکن‏ ها بدرخشند. مانند مجتبی میرزا جهانپور، مهدی حقیقی (اهل اورمیه) یا سامان فائضی که از جوان‏های بسیار آینده‏ دار است.
ما در والیبال یک تیم خوب و جوان‏های خوبی داریم که کافی است این جوان‏ها مقداری حرفه‏ای بشوند، میدان ببینند و این میدان دیدگی به ‏تدریج باعث می‏شود که والیبال ایران بتواند موفقیت خود را تداوم ببخشد. ما مقداری کمبود مسابقات برون‏ مرزی و بین‏ المللی داشتیم.
البته فدراسیون کنونی در سه چهار سال اخیر بازی‏های تدارکاتی خوبی را پیش‏بینی کرده بود. ولی به‏ هرحال وقتی می‏بینیم بازیکنی مانند علیرضا نادی که کاپیتان تیم ملی ماست، کل مسابقات‏ اش به ۱۰۰تا نمی‏رسد، اما جوان‏ترین بازیکن تیمی مانند ایتالیا که تراویکا باشد، نزدیک به ۹۰ بازی بین‏ المللی دارد، نشان می‏دهد که ما باید مقداری در مسابقات بین‏ المللی بیشتری شرکت کنیم.

آقای حمیدی، در پایان، برای این‏که تیم ملی والیبال ایران بتواند به رقابت‏های المپیک ۲۰۱۲ لندن راه پیدا کند، باید از چه مرحله ‏ای عبور کند؟

من فکر می‏کنم برای راه پیدا کردن به المپیک لندن، کار دشواری نداریم. به خاطر این‏که وقتی ژاپن را در خاک کشور خودش با برتری مطلق شکست دادیم، از پس تیم‏‏هایی مانند کره و چین برمی‏آییم. فکر می‏کنم باخت در برابر چین در یک شرایط استثنایی صورت گرفته، همۀ بازیکنان ما خوب نبودند و هیچ بازیکنی در حد و اندازۀ خودش ظاهر نشد. شاید روز بسیار بدی بوده، شاید به این دلیل بود که بازیکنان ما در سطح بین‏ المللی این‏طور مسابقات پیاپی و سنگین را برگزار نکرده بودند، در حالی‏که رقبای ما همه در لیگ جهانی به انجام این مسابقات سنگین عادت دارند.
ولی من فکر می‏کنم که برای حضور در مسابقات انتخابی المپیک، آقای ولاسکو تدارکات خوبی دیده و از وزیر ورزش ایران، آقای دکتر عباسی هم درخواست کرده که شرایط را برای حضور تیم ایران در تورنمنت‏های مختلف فراهم کند.
در این زمینه، یک نکته را هم تاکید کنم که در مسابقات انتخابی المپیک، اگرچه چهار تیم از آسیا و چهار تیم از قاره‏ه ای دیگر اروپا و امریکای جنوبی حضور پیدا می‏کنند، جنگ اصلی ما با تیم‏های آسیایی است و ما باید در تدارکات‏ خودمان مقداری ریزه ‏کاری‏های تیم‏های آسیایی را در نظر بگیریم.