آرژانتین از تهران خواست که متهمان سوءقصدهای تروریستی بوینس آیرس را دستگیر کند

قاضی رسیدگی کننده به پروندۀ سوءقصدهای تروریستی به یهودیان بوینس آیرس در اوایل دهۀ 1990 از تهران خواست که به جای صدور بیانیه های بی معنا متهمان این جنایات هولناک را دستگیر کرده و تحویل بوینس آیرس بدهد.
آلبرتو نیسمن، قاضی آرژانتینی مسئول رسیدگی به پروندۀ سوءقصد تروریستی هیجدهم ژوئیه سال 1994 علیه انجمن همیاری یهودیان در بوینس آیرس که 85 کشته و 300 زخمی برجای گذاشت از جمهوری اسلامی ایران خواسته است که متهمان شرکت در این سوءقصد را دستگیر کرده و به دولت آرژانتین تحویل بدهد.
پیشتر وزارت امور خارجۀ ایران با انتشار بیانیه ای هر نوع سوءقصد تروریستی و به ویژه سوءقصد تروریستی علیه انجمن همیاری یهودیان آرژانتین را محکوم و همبستگی خود را با خانواده های قربانیان این حادثه اعلام کرده بود. وزارت دادگستری آرژانتین جمهوری اسلامی ایران را متهم می کند که در طرحریزی و سازماندهی و اجرای این سوءقصد و یک سوءقصد دیگر علیه سفارتخانۀ اسرائیل در بوینس آیرس دست داشته است.
وزارت امور خارجۀ جمهوری اسلامی در بیانیه خود تصریح کرده بود که این کشور برای انجام "گفتگوی سازنده در چارچوب قانون و احترام متقابل و به منظوری جلوگیری از لغزیدن تحقیق به مسیر اشتباه" آماده است.
آلبرتو نیسمن قاضی آرژانتینی در پاسخ به بیانیۀ حکومت تهران بیانیه ای منتشر کرده و گفته است که اگر مقامات جمهوری اسلامی ایران حقیقتاً آمادۀ همکاری هستند، باید این کار را یک بار برای همیشه انجام بدهند و تنها راه همکاری هم نه انتشار بیانیه های بی محتوا و بی حاصل، بلکه دستگیری متهمان سوءقصد وحشتناک بوینس آیرس و تحویل آنان به قوۀ قضاییه آرژانتین است.
سوءقصد علیه انجمن همیاری یهودیان آرژانتین در هیجدهم ژوئیه سال 1994 خونین ترین سوءقصد تروریستی این کشور بوده است که 85 کشته و 300 زخمی برجای گذاشت. دوسال پیش تر یک سوءقصد تروریستی دیگر علیه سفارتخانۀ اسرائیل در بوینس آیرس 22 کشته و 200 زخمی به بار آورد.
احمد وحیدی، وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران، که در زمان این سوءقصدها فرماندۀ سپاه قدس سپاه پاسداران ایران بود و پنج تن دیگر از مقامات جمهوری اسلامی و یکی از اعضای حزب الله لبنان از جمله متهمان شرکت در سوءقصدهای بوینس آیرس هستند که حکم جلب بین المللی شان صادر شده است.

Delicious
Digg
Facebook
Twitter
Yahoo!
Technorati





نظرات
واکنش شما به این مقاله