بدین ترتیب، پژوهش‏گران انستیتوی ژن ‏شناسی، وابسته به مرکز ملی تحقیقات پزشکی فرانسه و دانشکده ‏ی پزشکی شهر مون‏ پلیه، واقع در جنوب این کشور، موفق شده‏ اند برای نخستین بار، سلول‏های فرسوده و سال‏خورده‏ ی انسان را بار دیگر جوان کنند و حتی به مرحله ‏ی نخست ب‏وجود آمدن‏شان بازگردانند.
حال ببینیم قبل از چنین کشفی، علم پزشکی در مورد پیری سلول‏های انسان چه برداشتی داشت؟
همواره دانشمندان بر این عقیده بودند که سلول‏هایی که به پایان عمر خود می‏رسند، دیگر توانایی تکثیر و تولید دیگر سلول‏هایی همانند خود را ندارند و در این مرحله از پیری سلولی، در واقع اعضای بدن نیز به همین دلیل کم‏ کم فرسوده شده و یا به ابتلا به بیماری‏های مختلفی منتهی می‏شود و به مرگ افراد می‏ انجامد؛ و بدین ترتیب هرچه افراد سال‏خورده ‏تر باشند، میزان چنین سلول‏هایی در بدن‏شان بیشتر است و پیری سلولی برابر است با پایان دوران عمر آن‏ها و در نتیجه، پایان عمر فرد سال‏خورده.
تا به حال پزشکان و پژوهش‏گران، گذر از این مرحله و مرز پیری سلول‏ها را غیرقابل بازگشت می‏دانستند و برای‏شان ایجاد تغییر و تحولی در این زمینه، غیرممکن بود. اما این معجزه به لطف پژوهش‏های گروه محققین زیر نظر ژان مارک لومتر فرانسوی امکان ‏پذیر شده‏ است و آن‏ها موفق شده ‏اند سلول‏های کاملاً سال‏خورده را بار دیگر به حالت اولیه ‏ی خود بازگردانند.
این کشف بزرگ می‏تواند در وهله ‏ی اول به بیمارانی امیدواری دهد که با مشکلات بسیاری روبرو هستند و پزشکان خواهند توانست با استفاده از سلول‏های خود افراد، بار دیگر اعضای بیمار آن‏ها را به حالت اول بازگردانند و به ‏طور مثال، قلب، کبد، کلیه، لوزالمعده و حتی نورون‏های مغز را کاملاً جوان و از نو بسازند.
هم‏چنین این تحقیقات و نتایج درخشان آن، به پژوهش‏گران کمک خواهد کرد تا بتوانند تحقیقات خود را بر روی سلول‏های بنیادی ب‏راحتی انجام دهند. چرا که تا بحال مجبور بودند از سلول‏های بنیادی جنین استفاده کنند که این امر در بسیاری از محافل پزشکی بحث‏ انگیز بود و در بسیاری از کشورها ممنوع اعلام شده بود. حتی از تابستان امسال در فرانسه.
حال چرا تا ب‏حال فقط بر روی سلول‏های بنیادی جنین فعالیت می‏شد؟ به این دلیل که در آغاز، سلول‏های جنین همگی با یک‏دیگر شباهت دارند و به مرور زمان و تکثیرشان، کم‏ کم متفاوت می‏شوند و تبدیل به سلول‏های نورون، سلول‏های قلب، پوست، خون، استخوان و دیگر سلول‏های ویژه‏ ای که تشکیل دهنده‏ ی تمامی اعضای بدن انسان هستند.
البته در سال ۲۰۰۷ گروهی پژوهش‏گر ژاپنی موفق شده بودند که سلول‏های بنیادی‏ ای خلق کنند که همان ویژگی‏های سلول‏های بنیادی جنین را داشته باشد.
پژوهش‏گران ژاپنی با تزریق مخلوطی از چهار ژن مختلف که به وسیله‏ ی ویروس به مرکز سلول ارسال می‏داشتند، سلول‏ها را طوری تغییر می‏دادند که همان ویژگی سلول‏های بنیادی جنین را پیدا می‏کردند و بار دیگر می‏توانستند به سلول‏های اعضای مختلف بدن تبدیل شوند.

DR

ولی این تکنیک فقط و فقط برای سلول‏های افراد جوان امکان‏پذیر بود و به هیچ‏وجه در ارتباط با سلول‏های پیر قابل اجرا نبود و با در نظر گرفتن این‏که اکثر بیماری‏ها و مشکلات گوناگون هنگامی رخ می‏دهد که افراد سال‏خورده و در نتیجه سلول‏های آن‏ها پیر هستند، عمل‏کرد گروه پژوهش‏گران ژاپنی برای درمان افراد بی‏فایده بود.
ولی همین تحقیقات و نتایج بسیار مهم‏ اش سبب شد که در آن زمان پژوهش‏گران فرانسوی بخواهند با ایجاد تغییراتی، این تکنیک را بر روی سلول‏های سال‏خورده نیز پیاده کنند.
به مرور زمان و تکثیر پیاپی سلول‏های اعضای بدن، ویژگی‏های سلول تغییر می‏یابد و هرچه سلول پیرتر می‏شود و دو سر کروموزوم‏ های‏ش که "تلومر" نام دارد، کوتاه و کوتاه‏تر می‏شود، سلول‏ها که مدام فعالیت خود را زیر نظر دارند، هنگامی که تلومرها بیش از اندازه کوتاه می‏شود، ناگهان از تکثیر خود دست می‏کشند و این همان مرحله‏ ی پایانی و مرگ سلولی است که تاکنون برای پژوهش‏گران نقطه‏ ی غیرقابل برگشت به ‏حساب می‏آمد.
پژوهش‏گران فرانسوی فعالیت خود را بر روی سلول پوست انسان آغاز کرده‏ اند و پس از ماه‏ها تحقیقات مختلف و افزودن ژن‏های دیگر به مخلوط چهار ژن پژوهش‏گران ژاپنی، موفق شده ‏اند با شناسایی دو ژنی که مخلوط معجزه ‏آسا را به شش ژن می‏رساند، سلول‏های سال‏خورده را بار دیگر جوان کنند.
به گفته ‏ی ژان مارک لومتر، سلول‏های جدید کاملاً با سلول‏های اصلی فرد مورد آزمایش یکی هستند و تنها دیگر هیچ اثری از سال‏خوردگی و گذر زمان در آن‏ها دیده نمی‏شود.
نخستین نتایج مثبت تحقیقات‏شان بر روی سلول پوست فردی ۷۴ ساله انجام گرفت و برای گامی فراتر نهادن، پژوهش‏گران فرانسوی نخست سلول‏های فردی ۹۲ ساله و سرانجام مردی ۱۰۱ ساله را مورد آزمایش قرار دادند و این‏بار معجزه انجام شد و سلول‏های ۱۰۱ ساله تبدیل به سلول‏های بنیادی شدند، با همان ویژگی‏های خود، ولی بدون اثرات سوء گذشت زمان؛ و در واقع سلول‏های ۱۰۱ ساله، همانند زمانی شدند که سلول‏های بنیادی جنین ب‏وجود آمده بود.
حال نتایج این تحقیقات در آینده‏ای نه چندان دور، چشم ‏اندازهای جدیدی را برای علم پزشکی و درمان بسیاری از بیماری‏ها پدید می‏آورد. از یک سو، تمامی بیماری‏های مربوط به پیری سلولی، مانند آلزایمر، پارکینسون، آرتروز و یا بیماری‏های قلب و عروق و از سوی دیگر، مبارزه با بیماری‏های ناشی از پیری زودرس سلول‏ها، مانند "سندروم ورنر" و یا "تریزومی ۲۱".
البته در افقی دورتر، این کشفیات راه را برای تولید دوباره ‏ی اعضای بدن باز می‏گشاید و بدین ترتیب گامی دیگر به سوی آرزوی دیرینه ‏ی انسان؛ یعنی زندگی ابدی!