وی که "نابغه ‏ی تنها" نامیده می‏شد، موفق گشت در کم‏تر از سه دهه تغییر و تحولات عمیقی در صنعت ارتباطات و جهان فن‏ آوری‏های نوین و کامپیوتر پدید آورد.
استیو جابز که در سال‏های اخیر، بار اول از سرطان پروستات نجات پیدا کرده بود، در سال ۲۰۰۹ موفق شد به لطف پیوند کلیه، بار دیگر از چنگ این بیماری جان سالم به ‏در برد. ولی این‏بار سرطان از وی قوی‏تر بود و نابغه ‏ی یاغی را با خود برد.
وی همواره در پاسخ به افرادی که از قدرت و شور و شوق زندگی وی که سبب شد سال‏ها با سرطان مبارزه کند تقدیر می‏کردند، تاکید می‏کرد: «برای این‏که از ازدست دادن چیزهایی که دارید، نهراسید، همواره به یاد داشته باشید که به ‏راحتی می‏توانید بمیرید».

DR

استیو جابز در زمانی چشم به جهان گشود که تلفن‏ ها بزرگ بودند، با سیم کار می‏کردند و هنوز شماره‏ گیرهای آن‏ها گرد و بزرگ در میان دستگاه قرار داشت. در آن زمان، تلویزیون‏ ها شبیه یک جعبه ‏ی مربع ‏شکل بزرگ بودند و موسیقی را می‏شد با صفحات بزرگ و گرامافون گوش داد. ولی اکنون که وی از میان ما رفت، همه چیز تغییر کرده است و بدون شک استیو جابز زندگی خود را صرف تغییر دادن زندگی روزمره‏ ی تمامی ما کرد.
البته همه چیز برای وی با سادگی آغاز نشد و گویا همین سختی‏ها و دشواری‏ها سبب شد که استیو جابز همواره بخواهد با دیگران متفاوت باشد و طور دیگری زندگی کند، مدیریت متفاوتی داشته باشد و خصوصاً فراورده ‏هایی کاملاً متفاوت نسبت به دیگر رقبای خود، به بازار عرضه کند. حتی اگر اکثریت افراد در آغاز عمل‏کرد وی را دیوانگی می‏خواندند.
در سال ۱۹۵۵ استیو جابز در حالی به ‏دنیا آمد که والدین‏ اش دو دانشجوی جوانی بودند که به دلیل نداشتن امکانات مالی کافی، وی را به یتیم‏ خانه سپردند. پدرش عبدالفتاح جندلی، اهل سوریه و در امریکا دانشجوی علوم سیاسی بود. مادرش امریکایی و دانشجوی رشته ‏ی روان‏شناسی با اصلیت آلمانی و سوییسی بود.
در این‏جا دست تقدیر وارد عمل شد و طفل نوزاد به زوجی سپرده شده که در "پالوآلتو" در نزدیکی سانفرانسیسکو زندگی می‏کردند که در آن زمان مرکز تمامی کارخانه‏ ها و شرکت‏های بزرگ فن‏آوری‏های نوین به ‏حساب می‏ آمد و پدر و مادر جدیدش، پاول و کلارا جابز بودند که او را به تحصیل و پیشرفت واداشتند.
وی با این‏که همواره علاقه داشت تا پدر و مادر طبیعی خود را پیدا کند، ولی برای تقدیر از افرادی که او را تربیت کرده ‏اند، نام خانوادگی خود را تغییر نداد؛ حتی زمانی که به ‏درستی پی برد که ماجرای زندگی وی چگونه تغییر یافته است.
استیو جابز ۱۲ ساله بود که در دفتر راهنمای تلفن، شماره‏ی بیل هیولت، یکی از دو بنیان‏گذار شرکت بزرگ کامپیوترسازی "هیولت پاکار" که اکنون با عنوان "اچ ‏پی" معروف است، پیدا کرد و به وی تلفن زد.
بیل هیولت که از عمل‏کرد وی خوش‏ اش آمده بود، به مدت ۲۰ دقیقه به تمامی سئوالات این کودک کنجکاو پاسخ داد و به وی قول داد که بعدها او را در شرکت‏ اش استخدام کند و سه سال بعد این کار را کرد و استیو جابز در ۱۵ سالگی، در زمان تعطیلات تابستانی‏ اش، در کارخانه ‏ی تولید قطعات الکترونیکی برای کامپیوترها هیولت پاکار، آغاز به کار کرد.
سپس وی تحصیلات خود را شروع کرد، ولی بیشتر اوقات را با دوستان‏اش در باغ سیبی می‏گذراند که متعلق به یکی از آن‏ها بود که البته به یاد این دوران، هنگامی که شرکت خود را تأسیس کرد، نام آن را "اپل" یا همان سیب گذاشت.
وی به همراه دوستان‏‏ اش در این باغ سیب، با فلسفه‏ های زندگی متفاوت رایج در آن دوران آشنا شد و در سن ۱۹ سالگی به هندوستان سفر کرد تا با ماهاریشی ماهاش ‏یوگی، استاد "تی‏ام" (Transcendental Meditation) یکی از شیوه‏ های تمرکز، دیدار کند.
گرچه موفق نشد ماهاریشی ماهاش‏ یوگی را ببیند، ولی در گشت و گذار و سیرو سیاحت‏ اش در رشته کوه‏های هیمالایا با عقایدی متفاوت آشنا شد و کاملاً دگرگون به امریکا بازگشت. در آن‏جا درس و تحصیل را کنار گذاشت، خام‏‏ گیاه‏خوار شد و هر یکشنبه به یکی از معابد بودیسم هاره کریشنا می‏رفت، برای عبادت.

DR

در همان زمان، استیو جابز در چهارچوب فعالیت ‏اش در شرکت اچ‏ پی، با استیو وزنیاک آشنا شد. ملاقات این دو استیو با هم سبب شد که شرکت اپل تأسیس شود. هر دو با فروش ماشین و جمع‏ آوری تمامی دارایی مشترک‏شان توانستند برای راه‏ اندازی شرکت‏شان ۱۸۲۰ دلار جمع کنند.
سپس با این پول مقادیری چیپ کامپیوتری خریدند و در گاراژ خانه ‏ی خانوادگی استیو جابز، نخستین کامپیوتر اپل را به ‏وجود آوردند که کی بوردش در آن زمان از چوب ساخته شده بود و حروف روی دگمه‏ ها را با دست در چوب حکاکی می‏کردند.
سال اول ۱۵۰ کامپیوتر به فروش رفت و این موفقیت سبب شد استیو جابز بتواند از یکی از سرمایه ‏گذاران شرکت بزرگ ساخت چیپ ‏های کامپیوتری "اینتل"، ۲۵۰هزار دلار وام بگیرد. به این ترتیب، اپل راه افتاد و در کم‏تر از سه دهه تبدیل به غول اقتصادی و فن‏ آوری‏های کنونی شد.
در آغاز، وی مستقیماً به یگانه‏ غول صنعت کامپیوتر زمان، یعنی آی‏ بی‏ ام حمله کرد و با عرضه ‏ی "اپل ۲" به بازار، انقلابی به ‏وجود آورد. کامپیوتر وی، برخلاف کامپیوترهای آی ‏بی‏ا م، کوچک، زیبا و ارزان بودند و نخستین تبلیغ بزرگ تلویزیونی و سینمایی وی، با کارگردانی رایدی اسکات، از کتاب "۱۹۸۴" جورج اورول الهام گرفته بود که در آن اپل می‏آمد تا جهان را از سلطه ‏ی آی ‏بی‏ ام نجات دهد.
سپس چند سال فراز و نشیب و دوری استیو جابز از اپل، سبب شد که این شرکت به ورشکستگی نزدیک شود، ولی وی بار دیگر سکان هدایت اپل را به دست گرفت و در سال ۱۹۹۸ آی ‏مک، نوعی جدید از کامپیوتر را به بازار عرضه کرد و دوباره شرکت خود را رونق بخشید.

از آن زمان به بعد، فن‏ آوری‏های نوین اپل برابر بوده با انقلابی در صنعت ارتباطات و هم‏چنین در شیوه ‏ی استفاده‏ ی روزمره ‏ی افراد از این ابزار. در سال ۲۰۰۱ آی‏ پود را به بازار عرضه کرد؛ دستگاهی برای گوش دادن موسیقی. سپس عرضه ‏ی آی ‏فون و بعد از آن آی ‏پد به بازار، سبب شد انقلاب‏ های دیگری پدید آید.
رقبای استیو جابز که در آغاز او را به باد انتقاد می‏گرفتند، پس از عرضه ‏ی ابزاری جدیدی از سوی وی، سعی می‏کردند ابزاری شبیه به آن بسازند و آن‏ها نیز به بازار عرضه کنند.
در ارتباط با خلاقیت‏ اش، استیو جابز همواره به اظهارات یکی از بزرگان صنعت اتومبیل ‏سازی، هنری فورد اشاره می‏کرد که گفته بود: «اگر می‏خواستم به خواسته‏ های مشتریان‏ ام توجه کنم، آن‏ها فقط از من اسبی را می‏خواستند که تندتر بدود و هیچ‏گاه نمی‏توانستم ماشین را اختراع کنم».
به همین دلیل، استیو جابز هیچ‏گاه به خواسته‏ های مشتریان‏اش توجه نکرد و همواره با ایمان به عقایدش و خلاقیت‏ خود، فراورده ‏های جدیدی را به بازار عرضه داشت.
استیو جابز، روز هفتم ماه ژؤئن سال جاری، برای آخرین بار به عنوان مدیر اپل، در چهارچوب معرفی یکی از فراورده‏های جدید شرکت خود ظاهر شد و سپس رسماً خود را کنار کشید.
اما استیو جابز، فردی که زندگی روزمره‏ ی ما را متحول ساخت، همواره متذکر می‏شد که «برای پیشرفت و موفقیت در زندگی، باید همیشه عطش داشت و کمی جنون!» و خود وی نیز تا آخرین لحظات عمرش چنین زندگی کرد.

Reuters