دلبر توکلی

گزارشگران بدون مرز، هفته گذشته با انتشار بيانيه‌ای اعلام کرد، بار ديگر ايران به بزرگ‌ترين زندان برای خبرنگاران در جهان مبدل شده است بنا بر این گزارش ۴۲ خبرنگار ايرانی هم اکنون در زندان به سر می‌برند.
بر اساس ماده ۹۲ کنوانسیون حقوق زندانیان، زندانی محاکمه نشده باید اجازه داشته باشد بلافاصله خانواده خود را از بازداشت، مراحل محاکمه و از احوال خود مطلع کند. همچنین تمام امکانات مناسب برای برقراری ارتباط با خانواده و دوستان و نیز ملاقات حضوری، با نظارت و با در نظر گرفتن مقررات زندان و حفظ امنیت و نظم زندان، می باید برای او مهیا باشد این در حالی است که روزنامه نگاران زندانی در ایران از حداقل حقوق اولیه خود محرومند.
در مجله پژواک جامعه این هفته با پدر" امیر علی علامه زاده" روزنامه نگار و دبیر سرویس بین الملل خبرگزاری ایلنا که در روز یکشنبه 27 شهریور سال جاری دستگیر شد و هم اکنون در بند دو-الف زندان اوین بسر می برد انجام دادم.
او می گوید پسرش همزمان با ۵ مستند ساز در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد .
پس از گذشت یک ماه از بازداشت امیرعلی ، بازپرس سابق پرونده در شعبه ۱۴ دادسرای کارکنان دولت و اصحاب رسانه ،خبر داد که این روزنامه نگار در اختیار اطلاعاتِ سپاه پاسداران است و در بند دو-الف زندان اوین نگهداری می شود.
به گفته آقای علامه زاده پدرامیرعلی، این خبرنگار زندانی از حق دادرسی عادلانه و حق برخورداری و ملاقات با وکیل محروم بوده است و همه بازجویی ها تا کنون بدون حضور وکیل و در اتاق های بازجویی بازداشتگاه متعلق به سپاه پاسداران انجام شده است.
پدر این روزنامه نگار زندانی همچنین از برخورد بد مسئولان زندان اوین با خانواده های زندانیان خبر می دهد. او می گوید ، ضمن این که قضات فرهیخته در ایران داریم اما من در روند پیگیری پرونده فرزندم متاسفانه جز دروغ و گستاخی چیزی ندیدم.
او همچنین معتقد است که جمهوری اسلامی برخلاف آن که عدالت اسلامی را به یدک می کشد اما با زندانیان وخانواده های شان برخورد های ناشایست صورت می گیرد . آقای علامه زاده می گوید، هر بار که به اوین می روم تحقیر می شوم اما خوشحال هستم که در اواخر عمرم چشمم باز شد و فهمیدم که در کجا زندگی می کنم.