از جمله آنان حميد سوري، منتقد هنر معاصر و یکی از اعضای هیأت گزینش، است که با اذعان این که تندیس گرایان امروز ایران بابخشی از مفاهیم هنر تندیس گری آشنا نیستند چرا که به اندازه كافي به تاريخ،‌تئوري و مباني نظري این هنر توجه نمي‌شود، می گوید : "نباید تنها نقاط منفي مجسمه‌سازي ايران را ديد، زيرا علي‌رغم تمام محدوديت‌هاي پيش رو و نبود آموزش آكادميك شاهد تحولات اساسي و فعاليت‌هاي بسياري هستيم."
او می افزاید : "الگوهاي كافي در اين عرصه نداريم و مسائل بسياري تاثيراتي بر اين مسير گذاشته است كه باعث شده مجسمه‌سازي بي مهري‌هايي را تحمل كند. اين اتفاق از دزدي مجسمه‌ها گرفته تا وارد كردن مجسمه‌ها از چين قابل توجه است. اما حضور و برگزاري نمايشگاه‌هاي متعدد، كارگاه‌هاي آموزشي و سمپوزيوم‌ها حكايت از اين نكته دارد كه نسل جديد در حال جبران يك عقب افتادگي است . لذا مجسمه سازي معاصر را بايد در گذر تحولي اساسي ببينيم و اين بينال از اين جهت نقطه خوبي است".

گفتگو با کامبیز صبری، مجسمه سازو هنرمند مالتی مدیا   05/11/2011 by شهلا رستمی   گوش کنید (12:03)

به این مناسبت از کامبیز صبری، مجسمه سازو هنرمند مالتی مدیا که در گذشته آثارش در بسیاری از مکانهای هنری بین المللی توجه هنردوستان را جلب کرد و جوایزی هم ربود و یکی از آثارش، "خانه ای در طرف دیگر شب"، در این دوسالانه شرکت دارد، پرسیدم این دو سالانه در چه جو و شرایط آغاز شد و چه تازگی هائی در آن رخ داده است ؟
کامبیز صبری می گوید به جای موسپیدانی که در گذشته به داوری می نشستند، تیمی جوان به میدان آمده است که می گوید دوسالانه جای کارهای آوانگارد و متفاوت است، نه کاری که در گذشته نیز انجام گرفته بود...این کارها همچنین با استفاده از مواد تازه آفریده شده اند.

فیلم های ایرانی در فستیوال "تسالونیکی"

پنجاه ودومین فستیوال بین المللی فیلم شهر "تسالونیکی" در یونان که هم زمان با تنش اقتصادی سخت این کشور و روزهای دشواری که مردم آن در رزوهها، ماهها و سالهای آینده با آن روبرو خواهند بود آغاز می شود و از روز 4 تا 13 نوامبر جریان خواهد داشت، چندان در فعالیت ها و کار خود صرفه جوئی نکرده است.

علاوه بر بخش مسابقه ای، در بخش نمایش های ویژه بخش "افق های باز" خود به نمایش آخرین فیلم امیر نادری "کات" و "به امید دیدار" ساخته محمد رسولف می پردازد. در این بخش فیلم هائی گنجانده می شوند که از دشواریهای کنونی با گویشی ناب، چه از نظر محتوا و چه از نظر زیبائی شناختی، صحبت می کنند . این فیلم ها در کنار فیلم های بسیار خوب دیگر چون "یلنا" ساخته " آندره ی ازویاگنتسیف" و "فاوست" ساخته "الکساندر ساکوروف" نشان داده خواهند شد.

"نگاهی دیگر به جهان- سی سالگی سینمای مردم شناسانه"
"ژان روش" شخصیتی که به سینمای مردم شناسانه زندگی بخشید و همه عمر خود را صرف شناساندن گروه های قومی گونه گون و آداب آنها نمود، نام خود را به فستیوالی داده که در زمان حیاتش نیز زیر عنوان "کارنامه فیلم های مردم شناسانه"برقرار بود. اکنون این فستیوال که نام "فستیوال بین المللی ژان روش" را به خود گرفته از روز 5 نوامبر تا 27 همین ماه در محل "خانه فرهنگ های دنیا" برگزار خواهد شد.
در بخش مسابقه ای بین المللی این فستیوال و در روز 9 نوامبر فیلم 50 دقیقه ای "ایران، جنوب غربی" ساخته محمد رضا فرطوسی ، "سفر" ساخته "تاله دریاوند"، ایرانی ساکن بلژیک و "کابل، مآموریت ناممکن" ساخته حامد علیزاده از افغانستان در روز 11 نوامبر به نمایش در می آیند که هر کدام به جنبه ای از مردم شناسی ایران و افغانستان نگاهی می افکند.

در بخش "اقلیت ها، استراتژی برای ادامه حیات" ، فیلم "کبل در کابل" ساخته "دان آلکس" بلژیکی به نمایش در می آید که زندگی دو آخرین یهودی افغانستان و کنیسای این کشور را نشان می دهد.
در بخش کوچک "موزیک و اسلام" فیلمی به نام "امیر" ساخته "جان بیلی" گنجانده شده که زندگی یک موزیسین افغان پناهنده در پیشاور پاکستان را به تصویر می کشد.
و در کنار فیلم های جالب دیگر، در شب پایان تصاویری از مصاحبه "ژان روش" به نمایش در می آید که تاکنون نشان داده نشده است.
سرانجام این که در شبهای 25 و 26 نوامبر، فیلم های برنده در اودیتوریوم گالری بزرگ تحول "موزه ملی تاریخ طبیعی" به نمایش در می آیند.

فستیوال برلن ونمایش دوباره "این یک فیلم نیست"

فستیوال برلن همراه با "رادیو اینز" بار دیگر به منظور یاد آوری مورد جعفر پناهی، محمد روسولف

این یک فیلم نیست" ساخته جعفر پناهی"

مجتبی میر طهماسب، کتایون شهابی و شمار دیگری مستند ساز که در ماه سپتامبر دستگیر شدند و پس از آن سه تن از آنها به تدریج ازاد گردیدند، در روز 9 نوامبر در سینمای "کولتور برائورای"، "این یک فیلم نیست" را به نمایش در می آورد.
فستیوال برلن در بیانیه خود می نویسد : " صندلی خالی پناهی در میان هیأت داوران فستیوال برلن توجه رسانه های بین المللی را جلب کرد و از این راه همدردی بسیاری را در جهان برانگیخت. و آکادمی فیلم آلمان را بر آن داشت که طرح "فیلمسازان در بند" را به راه اندازد که هدفش پشتیبانی از فیلمسازانی است که به دلایل سیاسی زیر فشار قرار می گیرند. این نهاد همچنین اعتراض خود را به دستگیریهای اخیر اعلام کرد.
به منظور ارائه یک اعتراض عمومی و نیز تقدیس از دلیری سینماگرانی که علیرغم خطر دائمی به کار خود ادامه می دهند، فستیوال برلن و "رادیو اینز" تصمیم گرفتند بار دیگر کار مشترک پناهی و میر طهماسب " این یک فیلم نیست " را نشان دهند".
"دیتر کوسلیک" رئیس فستیوال برلن می گوید : "زندانی کردن هنرمندان و مانع کار آنها شدن تجاوز به حقوق بشر، ازادی عقیده و بیان در هنر است. ما به شدت این تجاوزات را محکوم می کنیم و می خواهیم از راه نمایش این فیلم، حمایت خود را از این هنرمندان اعلام نمائیم."
31 اکتبر 2011

جشنواره فیلم رم و یک فیلم نامتعارف دیگر یک ایرانی تبار

ششمین جشنواره بین المللی فیلم شهر رم که از تاریخ 27 اکتبرآغاز شده تا 4 نوامبر ادامه داشت، در میان فیلم های خارج از مسابقه خود ، فیلم "شرایط" ساخته "مریم کشاورز " محصول مشترک آمریکا-فرانسه و ایران را به نمایش در آورد که زندگی دو دختر همجنس گرا را در تهران نشان می دهد. این کارگردان جوان، به سان شماری دیگر و از جمله "تهران من، حراج"، در این فیلم به زندگی جوانان تهران، شبهایشان و تر سهایشان می پردازد.

"شرایط" ساخته مریم کشاورز

مریم کشاورز که کارگردان ، نویسنده و تهیه کننده نیز هست در سال 2004 اولین فیلم مستند خود به نام "رنگ عشق" را ساخت که از تغییرات جامعه ایران صحبت می کرد. فیلم کوتاه دیگرش " روزی که من مردم" یک جایزه "تدی" در سال 2006 و تقدیر نامه ای از فستیوال برلن دریافت کرد. فیلم "شرایط" اولین فیلم بلند داستانی اوست.
فستیوال رم همچنین به مناسبت 150 امین سال اتحاد ایتالیا، در بخشی زیر عنوان "ایتالیا : سفری به هویت ایتالیائی" مهمترین و تأثیر گذار ترین آثار سینمای این کشور به نمایش گذاشت .
انیو موریکونه آهنگساز ایتالیایی ریاست هیئت داوران این دوره جشنواره را به عهده داشت.
یک نمایشگاه عکس نیز به پی‌یر پائولو پازولینی، فیلمساز فقید ایتالیایی ، اختصاص داده شد تا بدین ترتیب از این کارگردان روشنفکر و جنجالی بزرگداشت به جا آورده شود. در واقع "پازولینی" یکی از صادق ترین شاهدان دوران گذار ایتالیا از یک کشور فقیر کشاورزی به یک کشور مدرن صنعتی است و این دوران را نه تنها از ورای داستان بلکه با گزینش چهره ها و بدن های خاص و نیز مناظر شهری ور وستائی همراه با تعمقی سیاسی- اجتماعی نشان می دهد.
بخش اول نمایشگاه عکس پازولینی شامل عکس‌هایی از" آنجلو نووی" عکاس بنام سینمای ایتالیا می شود و در مجموع، عکس ها وگزیده ای از فیلمهای پازولینی با همکاری جشنواره فیلم رم و آرشیو فیلم بولونیا به دید عموم گذاشته می شود.
پی‌یر پائولو پازولینی متولد سال 1922 در بولونیا و از فیلمسازان نسل دوم سینمای بعد از جنگ ایتالیا بود. او علاوه بر فیلمسازی، رمان، شعر و نقد سینمایی و فرهنگی نیز می نوشت.
پازولینی فعالیتش در سینما را با نوشتن فیلمنامه «شب‌های کابیریا» برای فللینی آغاز کرد. «انجیل به روایت متی»، «ادیپ شاه» و فیلم بسیار جنجال بر انگیز «سالو، یا 120 روز سدوم» از دیگر ساخته‌های اوست.
پازولینی همجنس گرا، در سال 1975 در اوستیا در نزدیکی رم، ظاهرأ به دست پسری جوان به قتل رسید اما نظر به شمار ضربه هائی که به وی وارد آمده بود و بعید به نظر می رسید این کار تنها کار یک نفر باشد و نیز موضع گیری شدید او علیه کلیسای کاتولیک و سیاستمدران فاسد، باعث شد بسیاری بگویند که قتل اودر جائی دیگر طرح ریزی شده بود..
از 150 سالگی وحدت ایتالیا صحبت رفت. در این پیوند موزه "ارتش" فرانسه در "انولید" پاریس هم اکنون در نمایشگاهی نقش ناپلئون سوم، پادشاه فرانسه را در این اتحاد و برقراری پایه های دمکراسی در این کشور نوپا، بدون کم رنگ کردن گستره نفوذ و قدرت پاپ، به تماشا گذاشته است.

عکس های آشپزی هم فستیوال خود را دارد

فستیوال عکس های آشپزی

از روز 28 اکتبر تا 13 نوامبر، به ابتکار شماری رستوران و گالری و در صدر آنان رستوران پر آوازه ""کوپول"، برای سومین بار، "فستیوال بین المللی عکس های آشپزی" برگزار می شود تا با به نمایش گذاشتن شماری عکس در مکان های مختلف و سازمان دهی کارگاه ها برنامه های مختلف، مردم بیشتری را به سوی رستورانها بکشانند تا بدین ترتیب با فضای نگران کننده اقتصادی مبارزه کنند که آینده ای نه چندان روشن پیش روی شماری نمی گذارد و این نگرانی در درجه اول بر زندگی اجتماعی و تفریحات تأثیر می گذارد.
یکی از محل های شرکت کننده در این فستیوال، "دهکده برسی" در محله دوازدهم پاریس است که از چندی پیش، به دلیل جذبه ای که دارد تبدیل به یکی از محله های توریستی شده است.
از این رو 123 عکس شرکت کننده در بخش مسابقه ای این فستیوال در آن به نمایش گذاشته شده است. شرکت دراین فستیوال، که هم یک ژوری حرفه ای ذارد وهم جایزه مردمی، به روی همه عکاسان حرفه ای باز است به شرطی که در تاریخ مناسب عکس های خود را به آاژانس "لوست" بفرستند.
موضوع امسال این فستیوال "خوراک های خیابانی" یا "استریت فود" است که در همه جهان رایج است و به باور برگزار کنندگان نباید آن را خویش و قوم فقیر آشپزی به معنای اصیل آن دانست بلکه آنها را تکمیل کننده یکدیگر دانست. چرا که زمان تغییر کرده بسیاری از مردم وقت زیادی برای نشستن و سفارش دادن و خوردن در رستورانهای سنتی را ندارند. در نتیجه به این گونه خوراک های سردستی رو می آورند که هر روز شکل تازه ای پیدا می کند و از ساندویچ و کباب ترکی ها دور می شود. متأسفانه عکسی از ایران در میان شرکت کنندگان دیده نمی شود در حالی که شمار خوراک های خیابانی در این کشور کم نیست.
http://www.festivalphotoculinaire.com/photographe.php?langue=fr
رستوران "کوپول" که روبنای آن در فهرست میراث تاریخی قرار گرفته و محل رفت و آمد چهره های هنری-ادبی مهم بوده است نیز مسابقه ی عکسی را با موضوع "شامپانی در شهر" به راه انداخته که این عکس ها همراه با شماری از عکس های مسابقه ای در محل این رستوران به نمایش گذاشته شده اند.
فعالیت های مختلف پیرامون موضوع "خوراک های خیابانی" زیاد هستند وبرای شناخت محل ها و دنبال کرده جزئیات این رویداد، علاقمندان می توانند به آدرس اینترنتی زیر سری بزنند :
http://www.festivalphotoculinaire.com

باله "چشمه" برای اولین بار

باله "چشمه" بر اساس یک داستان ایرانی که در سال 1866 توسط "آرتور سن لئون" افریده شد و موسیقی آن را "لئو دولیب" و "لودویگ مینکوس" ساختند، پس از سالهای دراز فراموشی، به روی صحنه اپرای پاریس آمده است و تا روز 12 نوامبر ادامه خواهد داشت.
این باله بسیار شرقی و رمانتیک که در زمان خود در سن پترزبورگ، ایتالیا و اتریش به نمایش در آمد و درآن شخصیت های عاشق "جمیل" و "نوره دآ" در دست یک خان گرفتارند که مانع عشق انها می شود، پس از آتش سوزی اپرای پاریس در سال 1873 که 24 ساعت طول کشید وهمه اپرا را سوزاند، به دست فراموشی سپرده شد.

باله "چشمه"

اکنون پس از صد سال، این باله پس از تغییرات بسیار در میزآنسن و استفاده از تکنیک های پیشرفته برای جلوگیری از تبدیل آن به سیرک، با طراحی لباس "کریستیان لاکروآ"، مد ساز بنام به روی صحنه می آید. و چون دوران، دوران سختی است و تمایل مردم به افسانه و رمانتیسم بیشتر شده وباز هم به این دلیل که تابلوهای شرق گرای "سزان" هرگز از صدر فروش پائین نمی آیند، تصور می رود این باله پر رنگ بسیاری را خشنود سازد.

علت مرگ "ایمی واینهاوس" و آخرین قطعه ای که از او به دست آمده

مرگ "ایمی واینهاوس"، خواننده ای که می رفت با سبک وصدایش جای خالی شماری از خوانندگان سبک "سول" را پرکند و در 27 سالگی، به شکلی ناگهانی درگذشت، همه را غافلگیر کرد. وابستگی او به شماری مواد مخدر و به ویژه به الکل بر کسی پوشیده نبود و طبیعتأ همه مرگ وی را به گردن این وابستگی می انداختند. کالبد شکافی هیچ چیزی را نشان نداد. اما چند روز پیش نتیجه تحقیقاتی که پس از مرگش انجام گرفت به این نتیجه رسید که "ایمی واینهاوس"، پس از هفته ها خودداری از نوشیدن مشروب، ناگهان مقدار زیادی الکل نوشیده و این باعث مرگ اتفاقی و ناگهانی او شده است.

ایمی واینهاوس

هم زمان با اعلان این خبر، در خبر دیگری گفته شد که در ماه مارس گذشته، "ایمی واینهاوس" و "تونی بنت"، خواننده قدیمی آمریکائی، دست به ضبط یک ترانه دوصدائی زده اند. این ترانه که "بدن و روح" نام دارد، توسط "تونی بنت" در روز تولد "ایمی واینهاوس"، روز 14 سپتامبر ، در اینترنت پخش شد. "ایمی" علاقه خاصی به "تونی بنت" داشت و به او می گفت : " من آواز خواندن را از راه گوش کردن به صفحه های شما آموختم " . پس از آن هم آلبومی با همه قطعاتی که تازه هستند به بازار خواهد آمد که این قطعه را هم در بر می گیرد.
در آمد فروش این اثر و آخرین آلبوم این خواننده به بنیادی واریز خواهد شد که پدر "ایمی واینهاوس" به وجود آورده تا به نوجوانان خوب آموزی کند و نگذارد آنها به سوی مواد مخدر بروند. پدر "ایمی واینهاوس" همچنین بزودی زندگینامه نامه دخترش را منتشر خواهد نمود.
گفتنی است که شماری از اشیائ متعلق به "ایمی واینهاوس"، کتابها، نامه ها و ترانه هائی که هرگز شنیده نشده اند چندی پیش از خانه اش به سرقت رفتند.
آخرین آلبوم "ایمی واینهاوس" که پس از مرگش منتشر می شود و "گنجینه پنهان شیر ماده" نام دارد در روز 5 دسامبر وارد بازار می شود.
پدرش "میچ واینهاوس" می گوید با شنیدن این آلبوم اشگ ریخته و فهمیده تا چه حد دخترش با استعداد بوده است.